Dzieci te są sprawne intelektualnie, ich specyficzne zachowania, niezrozumiałe, gwałtowne reakcje przypisywane są złemu wychowaniu. Z tego też powodu Zespół Aspergera diagnozowany jest późno, najczęściej dopiero w szkole.
Szwedzki badacz Gillberg zaproponował 6 kryteriów diagnostycznych dla tego zaburzenia, na podst. DSM-IV, oddających unikalny charakter tego zaburzenia.
Zaburzenia funkcji społecznych z towarzyszącym mu dużym egocentryzmem; w takich dziedzinach jak;
- niezdolność do nawiązywania kontaktów z rówieśnikami,
- brak chęci do nawiązywania kontaktów z rówieśnikami,
- słaba znajomość kodów społecznych,
- nieadekwatne reakcje społeczne i emocjonalne.
Ograniczone zainteresowania i aktywności, w tym:
- bardziej zapamiętane niż zrozumiane,
- wyłączanie innych zainteresowań,
- przywiązanie do powtórzeń.
Powtarzające się zachowania rutynowe lub rytuały:
- narzucane sobie,
- narzucane innym.
Cechy dotyczące języka i mowy takie jak:
- możliwe, choć nie obserwowane w sposób ciągły, opóźnienie wczesnego rozwoju mowy,
- na pozór perfekcyjnie opanowane funkcje ekspresyjne języka,
- dziwna prozodia, szczególne cechy głosu,
- upośledzenie rozumienia, obejmujące złą interpretację znaczeń dosłownych i ukrytych
Problemy z komunikacją pozawerbalną, obejmujące:
- ograniczony zakres gestów,
- niezdarny język ciała,
- ograniczony zakres lub niewłaściwe stosowanie mimiki,
- szczególne, 'sztywne' spojrzenie,
- trudności w utrzymaniu bliskiego kontaktu fizycznego.
- Niezgrabność ruchowa.
Nie wszystkie w/w cechy muszą być jednocześnie obecne.
